Όταν δημιουργήθηκαν τα social media, πριν από περίπου 20 χρόνια, ο απλός, ανώνυμος άνθρωπος άρχισε να κυνηγά τα περιβόητα likes.
Ίσως γιατί πίστεψε ότι μέσα από αυτά θα αγαπήσει πρώτα τον εαυτό του και ύστερα θα τον αγαπήσουν και οι άλλοι.
Πόσοι «νάρκισσοι» δεν έπεσαν τελικά στο ίδιο τους το είδωλο;
Πόσες ψυχολογίες δεν γκρεμίστηκαν για μια βιτρίνα του «φαίνεσθαι»;
Τελικά, τι αξίζει; Να καβαλάς καλάμι ή να πατάς στη γη;
Δεν είμαι πια σίγουρη για κανέναν και για τίποτα.
Από τη μια μέρα στην άλλη μπορεί να ξυπνήσεις και να έχεις χρήματα.
Από την άλλη μπορεί να ξυπνήσεις και να μην έχεις τίποτα.
Η ζωή αλλάζει πιο γρήγορα απ' όσο νομίζουμε.
Και όλοι αυτοί οι influencers
Γυναίκες και άνδρες. Τελικά τι κάνουν; Προσφέρουν πραγματική εργασία ή υπάρχουν μόνο για να τροφοδοτούν τα δικά μας δήθεν «θέλω»;
Κι εγώ γιατί εξακολουθώ να συγκινούμαι κάθε φορά που ακούω τον Στέλιος Καζαντζίδης να τραγουδά «Υπάρχω»;
Τι ζωή είναι αυτή που ζούμε;
Και γιατί νιώθω ότι ακόμη προσπαθώ να την καταλάβω;
Δεν νομίζω ότι είμαι τόσο μεγάλη ώστε να μη μπορώ να καταλάβω τον κόσμο γύρω μου.
Κι όμως, μετά την εποχή της COVID, νιώθω πως κάτι άλλαξε βαθιά.
Σαν να μεταφερθήκαμε σε ένα άλλο επίπεδο, όπου η εικόνα μετρά περισσότερο από την ουσία.
Αλλά, βρε παιδιά… λίγο σεβασμό.
Επιβιώσαμε από πολλά. Ίσως τώρα να αξίζει να μάθουμε να ζούμε λίγο πιο αληθινά και λίγο λιγότερο για τη βιτρίνα.
Και, αν μου επιτρέπετε μια παράκληση…
Ηρεμήστε το παιδί μέσα σας.
Δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα σε κανέναν για να αξίζει.
Ότι υπήρχε, θα υπάρχει
Ο "άνθρωπος" λείπει σε όλους μας
Ξέρετε τι συμβαίνει μέσα σας εάν καταλάβατε την πραγματική σημασία "Άνθρωπος";
Δε θα πω περισσότερα
Γίνομαι κουραστική
Ας μιλήσει το βίντεο που επέλεξα απόψε για εσάς
Ευχαριστώ τον άνθρωπο που το ανέβασε
Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού να έχετε
Ηρεμήστε το παιδί μέσα σας. Δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα σε κανέναν για να αξίζει
-Χριστίνα -
