Υπάρχουν άνθρωποι που μιλούν πολύ και δεν αφήνουν κανένα αποτύπωμα.
Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που αρκεί να μπουν σε έναν χώρο για να αλλάξει η ατμόσφαιρα.
Δεν είναι θέμα εξωτερικής εμφάνισης, κοινωνικής θέσης ή ρητορικής δεινότητας.
Είναι θέμα παρουσίας.
Είναι αυτό που εκπέμπουν.
Η ανθρώπινη ύπαρξη επικοινωνεί πολύ πριν εκφραστεί με λέξεις.
Το βλέμμα, η στάση του σώματος, η σιωπή, ο τρόπος που ακούμε, ακόμη και η ποιότητα της σκέψης μας, μεταδίδουν ένα μήνυμα.
Όλα αυτά συνθέτουν μια αόρατη γλώσσα που δύσκολα περιγράφεται, αλλά όλοι την αναγνωρίζουμε.
Είναι η γλώσσα της παρουσίας.
Αυτό που εκπέμπουμε δεν είναι τυχαίο.
Είναι η αντανάκλαση του εσωτερικού μας κόσμου.
Οι φόβοι, οι πληγές, η γαλήνη, η καλοσύνη, η αλαζονεία, η αγάπη, η ευγνωμοσύνη· όλα αφήνουν το αποτύπωμά τους στην ενέργεια που μεταφέρουμε στους άλλους.
Μπορούμε να προσποιηθούμε για λίγο με τα λόγια μας, όμως η παρουσία μας αποκαλύπτει πάντα την αλήθεια.
Ο σύγχρονος άνθρωπος επενδύει τεράστια ενέργεια στο πώς θα φανεί, αλλά ελάχιστη στο ποιος πραγματικά γίνεται.
Φροντίζει την εικόνα του, χτίζει δημόσιες ταυτότητες, επιμελείται κάθε λεπτομέρεια της εξωτερικής του παρουσίας.
Κι όμως, η ουσία δεν βρίσκεται στην εικόνα, αλλά στην ποιότητα της ύπαρξης.
Δεν είναι η εικόνα που εμπνέει.
Είναι η αυθεντικότητα.
Η εσωτερική καλλιέργεια δεν είναι μια αφηρημένη έννοια.
Είναι καθημερινή επιλογή.
Είναι η απόφαση να αντικαταστήσεις την κριτική με την κατανόηση, την αλαζονεία με την ταπεινότητα, τον φόβο με την εμπιστοσύνη, τον θυμό με τη συνειδητή ηρεμία.
Κάθε τέτοια επιλογή μεταμορφώνει όχι μόνο εσένα, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο σε βιώνουν οι άλλοι.
Ίσως αυτό να είναι και το βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης εξέλιξης.
Όχι να αποκτήσουμε περισσότερα, ούτε να αποδείξουμε περισσότερα, αλλά να γίνουμε μια παρουσία που γεννά ασφάλεια, ελπίδα και φως.
Να είμαστε άνθρωποι δίπλα στους οποίους οι άλλοι αισθάνονται πιο αληθινοί, πιο ήρεμοι και πιο ελεύθεροι.
Ο καθένας μας αφήνει ένα ίχνος σε κάθε συνάντηση. Το ερώτημα δεν είναι αν επηρεάζουμε τους άλλους· αυτό συμβαίνει αναπόφευκτα.
Το πραγματικό ερώτημα είναι με ποια ποιότητα τους επηρεάζουμε.
Στο τέλος, η ζωή δεν μας θυμάται για τα επιχειρήματά μας ούτε για τις εντυπώσεις που δημιουργήσαμε.
Μας θυμάται για το αποτύπωμα που αφήσαμε στις ψυχές των ανθρώπων.
Γι' αυτό αξίζει, κάθε μέρα, να στρέφουμε το βλέμμα πρώτα προς τα μέσα.
Γιατί όταν ο εσωτερικός κόσμος φωτίζεται, δεν χρειάζεται να προσπαθήσουμε να λάμψουμε.
Η παρουσία μας θα το κάνει από μόνη της.
Σημασία, τελικά, δεν έχει τι λες. Δεν έχει καν τι δείχνεις. Σημασία έχει τι εκπέμπεις.
Γιατί αυτό είναι που αγγίζει τις καρδιές και αυτό είναι που μένει όταν όλα τα λόγια έχουν σιωπήσει.
Υστερόγραφο: Για *Ζάχαρη και μέλι *
Σύνθημα!
αφιερωμένες οι παραπάνω σκέψεις μου
Καλή συνέχεια φίλοι μου αγαπημένοι
Η Χριστίνα σας
Experience
Ludovico Einaudi
