Να μιλάτε, βρε παιδιά. Να μιλάτε κάθε φορά που κάτι διαταράσσει την ψυχική σας ισορροπία, κάθε φορά που κάτι σας αδικεί, σας προβληματίζει ή ραγίζει τη συνείδηση σας.
Μην περιμένετε να δικαιωθείτε, αν πρώτα δεν βρείτε το θάρρος να βγείτε μπροστά και να μιλήσετε.
Για οτιδήποτε αφορά τον συνάνθρωπό σας, τη ζωή σας, την καθημερινότητά σας, την κοινωνία και όσα θεωρείτε πως πρέπει να αλλάξουν.
Η βοήθεια μπορεί να έρθει, αρκεί να υπάρξει πραγματική αιτία, ειλικρινής πρόθεση και διάθεση να ακουστεί η αλήθεια.
Δεν αναφέρομαι σε εκείνους που λειτουργούν από φθόνο, που θέλουν να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα ή που χρησιμοποιούν τον δημόσιο λόγο για προσωπικές αντιπαραθέσεις. Καμία σχέση.
Μιλάω για την αληθινή ανάγκη να ακουστούν όσα μας απασχολούν.
Αφού έχουμε πλέον τη δυνατότητα, μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να εκφραστούμε, ας τη χρησιμοποιήσουμε για το κοινό καλό.
Πώς μπορεί μια κοινωνία να αλλάξει προς το καλύτερο;
Όταν οι άνθρωποί της πάψουν να λειτουργούν με ιδιοτέλεια, όταν σταματήσουν να κρύβονται πίσω από τη δήθεν διακριτικότητα και όταν καταλάβουν πως η αλήθεια δεν δημιουργεί ίντριγκες. Η απόκρυψή της, όμως, μπορεί να συντηρεί την αδικία.
Όσα μας απασχολούν και δεν τα εκφράζουμε δεν εξαφανίζονται. Συσσωρεύονται, σαπίζουν μέσα μας και τελικά γίνονται πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα.
Και το χειρότερο; Η σιωπή μας μπορεί να γίνει το καλύτερο εργαλείο για όσους επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν την ανοχή και τη διακριτική παρουσία μας.
Μιλήστε για να ακουστεί η αλήθεια. Μιλήστε για να απαιτήσουμε θεσμούς που λειτουργούν, δικαιοσύνη που αποδίδεται και ανθρώπους σε θέσεις ευθύνης που αποδεικνύουν έμπρακτα την αξία της αποστολής τους.
Δεν γίνεται να απαιτούμε από τους πολίτες να σέβονται τους θεσμούς, όταν οι ίδιοι οι θεσμοί δεν ανταποκρίνονται πάντοτε στις υποχρεώσεις τους.
Ο φόβος, η ανοχή και η παρατεταμένη σιωπή μάς έφεραν σε πολλά από τα σημερινά αδιέξοδα.
Μιλήστε όλοι. Για όσα απασχολούν τον καθένα.
Υπάρχουν άνθρωποι με γνώση και εμπειρία σε κάθε επαγγελματικό και κοινωνικό κλάδο, που μπορούν να αξιολογήσουν, να συμβουλεύσουν και να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση κάθε ζητήματος, από το μικρότερο παράπονο μέχρι την πιο σοβαρή καταγγελία.
Φυσικά, με υπευθυνότητα, τεκμηρίωση, σεβασμό και χωρίς να θίγονται άδικα άνθρωποι.
Μην αφήνετε αυτό που αισθάνεστε να τρομοκρατείται από τη φράση:
«Μη μιλήσεις».
Γιατί, τελικά, μια κοινωνία δεν αλλάζει όταν όλοι συμφωνούν να σιωπούν.
Αλλάζει όταν οι άνθρωποί της βρίσκουν το θάρρος να μιλήσουν, να ακούσουν και να διεκδικήσουν το δίκαιο.
Η σιωπή δεν είναι πάντα ουδετερότητα. Μερικές φορές είναι συνενοχή με την αδικία.
Ξανασκέψου το.
ΥΣ
Μία σκέψη θα ήθελα να υπογραμμίσω
.... η ελεύθερη έκφραση είναι απαραίτητη, αλλά χρειάζεται και υπευθυνότητα.
Δεν σημαίνει δημόσια διαπόμπευση ή ανεξέλεγκτες κατηγορίες. Σημαίνει να μη φοβόμαστε να αναδεικνύουμε προβλήματα, να ζητάμε αποδείξεις και να απαιτούμε θεσμική αντιμετώπιση.
Γιατί η αλλαγή μιας κοινωνίας αρχίζει τη στιγμή που ο πολίτης παύει να θεωρεί τη σιωπή υποχρέωσή του.
Σας αφήνω, να μου προσέχετε
Χωρίς λόγια
