Φτάσαμε στην πιο σημαντική στιγμή της εποχής του ανθρώπου
Φθινόπωρο.
Το τέλος ή η αρχή; Δεν γνωρίζω την απάντηση.
Για κάθε άνθρωπο η λέξη φθινόπωρο μετράει αλλιώς.
Δεν ήμουν ποτέ καλοκαιράκιας,
ούτε χειμωνάκιας.
Για μένα κάθε εποχή μετρούσε πάντα με βάση ό,τι ένιωθα,
γιατί έτσι στεκόμουν στα πόδια μου.
Για να πάρω και να δώσω οξυγόνο, ήθελα να το νιώσω.
Η λέξη
οξυγόνο ήταν η απασφάλισή μου...
Δύσκολες έννοιες σε μια ζωή που γεννήθηκα αόρατη. Όσοι με
αγαπούν, ξέρουν τι έγραψα.
Και συνεχίζουμε.
Αφήνω τα πράγματα να κυλήσουν, ακόμα κι αν
ό,τι αγαπώ πάντα φεύγει.
Μου αρέσει να μιλώ με τραγούδια, με μουσική, με νότες.
Ίσως η καλύτερη
έκφραση των ανθρώπων να ήταν πάντα έστω και μία σκάλα του ΝΤΟ ή του ΣΟΛ, για να
ξεφεύγουν από τα απλά μουγκανίσματα του ανθρώπινου γένους, παριστάνοντας τις
μαϊμούδες της παγετώδους εποχής ή της γνωστής εξέλιξης του Καρόλου Δαρβίνου.
Πόσες ιστορίες γράφτηκαν, πόσα παραμύθια, για να αποδείξουν
και να απαξιώσουν ταυτόχρονα την ανθρώπινη ύπαρξή μας.
Όχι, ο άνθρωπος δεν είναι απλά μια μικρή μαϊμού, ούτε ένα
ψαράκι που βγήκε στη γη και μεταμορφώθηκε σε δίποδο. Ούτε φυσικά ο Αδάμ και η
Εύα.
Ο άνθρωπος ήρθε από τα γενοφάσκια της γης. Δέχθηκε χιλιάδες
επιθέσεις και έδωσε χιλιάδες πολέμους για να αντέξει να επιβιώσει. Είναι τόσο
γήινος, που η ίδια η μάνα που τον γέννησε δεν θα το πιστέψει. Έγινε ένα με τη
γη του. Ένα με το χώμα του. Ένα με το νερό και το οξυγόνο που κουβαλά, που
δύσκολα τον ξεκολλάς από αυτόν τον πλανήτη.
Ήθελα να γράψω κάτι για τον θάνατο.
Τραγικό, αλλά επειδή είμαι σε ζωή, μία μόνο ερώτηση θα κάνω
Τι είναι η ζωή; Όποιος μου απαντήσει τι είναι ο θάνατος, θα
απαντήσει και τι είναι η ζωή. Τουλάχιστον τη ζωή τη ζούμε σε τέσσερις εποχές.
Το θάνατο σε πόσες;
Δεν είμαι συγγραφέας για να δίνω δύναμη στη σκέψη. Δεν είμαι
ιερέας για να δίνω δύναμη στην ψυχή. Δεν είμαι πολιτικός για να δίνω δύναμη
στην τσέπη.
Ένας απλός άνθρωπος
είμαι, που από τότε που γεννήθηκε ήταν περιττός και το ΆΛΛΑΞΕ.
ΞΥΠΝΑ
ΑΛΛΑΞΕ
ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ
ΣΗΚΩ
ΣΗΚΩ ΕΠΑΝΩ ....ΚΟΙΤΑ ΟΡΘΙΟΣ ΠΡΟΧΩΡΑ
δε θα σου πω ΚΟΙΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ
έτσι κι αλλιώς εσύ ξέρεις για να μη κουτουλάς σε "τοίχους"
