Τι γίνεται όταν τελειώσουν τα Χριστούγεννα

 

Τι γίνεται μετά τα Χριστούγεννα;

Γίνεται η σιωπή.

Γίνεται το φως που χαμηλώνει απότομα, σαν να έκλεισε κάποιος τον διακόπτη χωρίς προειδοποίηση.

Η προσμονή τελείωσε, τα λαμπάκια σβήνουν, οι μέρες ξαναφορούν το γκρι τους και η καθημερινότητα σε τραβά πίσω, όπως το κύμα που δεν ρωτά αν θέλεις να επιστρέψεις στην ακτή.

Τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο μια γιορτή.

Είναι μια υπόσχεση.

Ότι μπορεί να υπάρξει ζεστασιά, σύνδεση, ελπίδα.

Και όταν τελειώνουν, δεν πονάει επειδή χάθηκε το δέντρο ή τα τραγούδια.

Πονάει επειδή χάθηκε αυτή η αίσθηση ότι όλα μπορούν να είναι λίγο πιο φωτεινά.

Ίσως γι’ αυτό κάποιοι άνθρωποι λένε ότι δεν τους αρέσουν τα Χριστούγεννα.

Όχι επειδή δεν αγαπούν τη χαρά.

Αλλά επειδή φοβούνται το μετά.

Την απότομη πτώση.

Τη στιγμή που ακόμα και μια απλή ταινία δεν μπορεί πια να σε αγγίξει.

Κι όμως…

Αν τόσοι άνθρωποι νιώθουν αυτό το κενό, τότε σημαίνει κάτι.

Σημαίνει ότι μέσα μας υπάρχει ανάγκη για περισσότερη ανθρωπιά, περισσότερη φροντίδα, περισσότερη αγκαλιά — όχι μόνο για λίγες μέρες τον χρόνο.

Ίσως τα Χριστούγεννα να μην μπορούν να κρατήσουν 365 μέρες.

Αλλά το νόημα τους μπορεί.

Σε μικρές πράξεις.

Σε μια καλή κουβέντα.

Σε μια σιωπηλή κατανόηση.

Στο να θυμόμαστε ότι δεν είμαστε μόνοι σε αυτό που νιώθουμε.

Αν αυτό το κείμενο βρει έστω και μία ψυχή και της πει «σε καταλαβαίνω», τότε κάτι από το φως δεν έσβησε.

Απλώς άλλαξε μορφή.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο ανθρώπινο “μετά” των Χριστουγέννων.

Κλείνω λοιπόν με μια ευχή, για όλους μας:

Εύχομαι να μη φοβόμαστε το “μετά”.

Να βρίσκουμε φως ακόμα κι όταν τα λαμπάκια σβήνουν.

Να κρατάμε λίγη από τη ζεστασιά των Χριστουγέννων μέσα μας και να τη σκορπάμε απλόχερα στις συνηθισμένες μέρες.

Να θυμόμαστε ότι η ελπίδα δεν είναι εποχική, ούτε η αγάπη έχει ημερομηνία λήξης.

Και όταν η καθημερινότητα μας παρασύρει σαν κύμα,

να ξέρουμε πως μπορούμε πάντα να ξαναβρούμε την ακτή.

Καλή Νέα χρονιά για όλους μας

Χριστίνα Καμπά 

Η παρακάτω εικόνα είναι αφιερωμένη με αρκετό χιούμορ αγάπης!!!

Όρθιοι μέσα στη θύελλα

Υπάρχουν εποχές στη ζωή όπου όλα μοιάζουν να μας δοκιμάζουν. 

Εκεί έξω, οι εξωγενείς παράγοντες, οι απαιτήσεις, οι προσδοκίες, οι συμπεριφορές, οι απρόβλεπτες ανατροπές, στέκονται μπροστά μας σαν κύματα που προσπαθούν να μας παρασύρουν. 

Και μέσα σε αυτό το σκληρό τοπίο, υπάρχει μια βαθύτερη ανάγκη να μείνουμε δυνατοί. 

Να κρατηθούμε όρθιοι. 

Να μη χαθούμε. 

Όμως η δύναμη που χρειαζόμαστε δεν είναι η ψεύτικη, η επιφανειακή, αυτή που δεν επιτρέπει καμία ρωγμή. 

Είναι η ήσυχη δύναμη, αυτή που αντέχει γιατί κουβαλάει αξίες. 

Αυτή που στηρίζεται στον σεβασμό για την ίδια τη ζωή. 

Γιατί ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε για να ζει σε άμυνα. 

Δημιουργήθηκε για να αισθάνεται, να αγγίζει, να δίνει, να παίρνει, να μαθαίνει. 

Κι η ζωή, είτε το αντιλαμβανόμαστε είτε όχι, είναι ένα πέρασμα γεμάτο εμπειρίες. 

 Ήρθε, είδε, ένιωσε, έδωσε, πήρε, και κάποια στιγμή θα φύγει. 

 Το μόνο που μπορούμε πραγματικά να κάνουμε είναι να της φερθούμε με τιμή. 

Μέσα στις δυσκολίες, ανάμεσα στις στιγμές που νιώθουμε πως όλα οδηγούν σε κατάρρευση, υπάρχει μια αλήθεια που μας κρατάει.... 

ότι ο αγώνας μας δεν γίνεται για να αποδείξουμε κάτι στον κόσμο, αλλά για να μη χάσουμε τον εαυτό μας. 

Να συνεχίσουμε να κουβαλάμε τις αξίες μας, την καλοσύνη, την ευγένεια, την ενσυναίσθηση, την ακεραιότητα .

Ακόμη κι όταν μοιάζουν να μην έχουν χώρο στο περιβάλλον γύρω μας. 

Να επιτρέπουμε στις πληγές να μας διδάσκουν χωρίς να μας σκληραίνουν άδικα. 

Να στεκόμαστε όρθιοι, όχι επειδή δεν πονάμε, αλλά επειδή έχουμε επιλέξει να μην αφήσουμε τον πόνο να μας διαμορφώσει σε κάτι που δεν είμαστε. 

Σε μια εποχή που ζητά από όλους να είναι ατσάλι, η μεγαλύτερη πράξη δύναμης είναι να μείνεις άνθρωπος (ξέρω, δύσκολη έννοια) 

Αλλά και αν κάποτε νιώσεις πως χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου, θυμήσου πως το να προσπαθείς είναι ήδη μια μορφή νίκης. 

Το να κρατάς την ψυχή σου καθαρή μέσα στη θύελλα είναι από μόνο του, ένας τρόπος να τιμήσεις τη ζωή που σου δόθηκε. 

είπαμε : Τη ζωή που ήρθε, είδε, ένιωσε, έδωσε, πήρε και θα φύγει (μα στο πέρασμά της άφησε εσένα). 

Εναν άνθρωπο που παλεύει να σταθεί με αξιοπρέπεια. 

Κι αυτό, από μόνο του, αξίζει σεβασμό. 

Έρχονται Χριστούγεννα, δώσε κάτι από σένα χωρίς να περιμένεις να πάρεις 

Δε δίνουμε για να πάρουμε 

Αλλά να βιώσει η ψυχούλα μας την παιδική μας αθωότητα. 

Καλά Χριστούγεννα αγαπημένοι μου 

Σας ευχαριστώ που τόσα χρόνια είστε δίπλα μου. 

 η Χριστίνα σας  

Σας σέβομαι και σας αγαπώ